De eenheid (een vriendschapsfeuilleton) 3

‘Nou vooruit.’ Swinkels maakte de deur naar de brandtrap open. Hij gaf haar een uitschuifbare periscoop en een telescoophengel met een liniaal eraan. Sandy stapte op de vlonder. Aan weerszijden van een lekkende regenpijp liep een brede baan van mossen. Langs de kanten waren alleen de uitgesleten voegen tussen de bakstenen vol gegroeid.

Sandy legde de periscoop en de hengel neer. Ze klauterde op het manshoge hek, pakte de lange gebogen buis waarmee de trap in de muur was verankerd en slingerde haar benen over het horizontale deel. Als een vleermuis bekeek ze de plantengroei. Uit het muurmos staken blauwe draden, het voelde zacht aan als het mos op boomstronken. De grijze rozetten van het steenkorstmos waren ruw.

‘Sandy ben je belazerd, kom naar beneden.’ Swinkels forceerde een glimlach.    

‘Als u me niet snel die liniaal aangeeft, val ik subiet in slaap. Er ligt een tas op het dak van de fietsenstalling, mijnheer.’

‘Blijf naar het mos kijken, Sandy.’ Hij gaf haar de liniaal aan.

‘Wilt u het even voor mij opschrijven?’

Hij rende naar binnen en haalde pen en papier. Jet stond achter hem in de deuropening en wierp haar een kushand toe. De andere leerlingen kleefden tegen de ruiten.

Sandy legde de liniaal op het mos. ‘De hoofdvegetatie is twee millimeter langer, hoera.’ Ze zette zich met haar handen af en zwaaide heen en weer. Beneden stonden de conciërges en de vrouwen van de administratie. Leerkrachten deden ramen open en staken hun hoofden naar buiten.

‘San, houd op met dat theater. Grootste breedte?’

‘Zesenveertig vanaf de pijp. Kleinste viereneenhalf, zeg komma zes. Doorsnee van de grootste rozet: acht. Onderuit.’

Swinkels ving de liniaal. Sandy pakte het metaal tussen haar knieën en liet zich zakken. Ze sloeg haar benen om het verticale deel van de buis en gleed omlaag. Swinkels hielp haar van het hek. Hij trilde terwijl hij haar tegen zich aan drukte. ‘Godverdorie meid. Lazer op naar de rector en leg hem maar uit waarom je dit doet.’

‘Het mos op de muur is veel zachter dan ik dacht.’

‘Doe niet of ik simpel ben. Donder op.’

Het was doodstil in het lokaal. Sandy pakte haar rugzak. ‘Ben je met de step?’

Jet knikte en gaf haar een sleutel.

Swinkels kwam boos op haar af. ‘Schiet op en neem je bloemen mee.’ Sandy knipoogde. ‘Ik zie je in CS.’ Jet keek weg om niet in de lach te schieten.

lees verder