De eenheid (een vriendschapsfeuilleton) 2

Lijn vijf. Ze ging achterin zitten en sloeg met haar vuisten op een rugleuning. Huizenwinkel, vliegreizen, Grieks marmer. Ik ben te laat voor het zesde uur, wedden. De klok van de schouwburg stond stil op een onmogelijk tijdstip. De tram reed de haltes aan de singel zonder te stoppen voorbij. Terwijl de meisjes de titel stotterden, scratchte de dj een lp langs de grammofoonnaald. Sandy sprong op, draaide om haar as en stapte uit. Het plein voor het oude Erasmusgymnasium was leeg. De deuren van de lokalen waren al dicht. Leraren schreeuwden om aandacht. Sandy rende op honderd bpm naar de tweede verdieping en ging het biologielokaal binnen.

Swinkels stond voor het bord. ‘Hi San, tutti bienvenutti. Wat een teint. Ben je op vakantie geweest tussen de middag?’

‘Ja, heeft u mijn kaartje nog niet gehad?’ De klas lachte. Sandy vulde een beker met water in het fonteintje. Ze ging naast Jet zitten, kuste de afrikaantjes en schikte ze voor haar.

Jet maakte een boog met haar wijsvinger over haar voorhoofd. ‘Waanzinnige wenkbrauw, heel pipo, San. Je bent lekker bijgekleurd.’

‘Jij hebt een kleur van jezelf. Ik moet er wat aan doen om niet als een geest op het strand te verschijnen.’

‘Goed dames en heren van 3c.’ Swinkels klapte in zijn handen. ‘Vanmiddag het slot van ons project van dit trimester: de muurtuin. Als attractie voor deze laatste bijeenkomst heb ik vorige week met mijn videocamera een tijdopname gemaakt van de Asplenum ruta-muraria. Een dag uit het even  van de held van onze biotoop: de muurvaren, een half etmaal in ruim drie minuten. Maar eerst de resultaten van jullie waarnemingen. Noteren we even mee op werkblad zes. Zuurgraad in de verschillende gebieden, Ramon?’

‘Zelfde,’

Sandy stootte Jet aan en liet haar onder tafel de plaatsbewijzen zien. ‘Twee enkeltjes Brindisi met couchettes voor vannacht.’

‘Uitstekend. Hoe vind je het nieuwe eind voor Mecano?’

‘Perfecte sequentie Jettepet. Je komt precies uit in de beginpositie en kunt rustig ademhalen voor je verder gaat. Super. Je moet trouwens mijn haar knippen.’

 ‘Je bent gek, San, lang blond staat je prachtig. Zonde, dat doe ik niet.’

‘Je moet.’

Swinkels schreef de waarnemingen van de leerlingen op het bord. ‘Dan zijn we nu bij de omvang van de vegetaties. Sandy, wat kun jij ons daarover vertellen?’

‘Nog niets.”

‘Niets?’

‘Ik ben het vergeten, maar ik zal het nu doen. Goed?’

lees verder