Verhalen

De maat (een jazzfeuilleton)

De vrouwen in gebloemde jurken en hun echtgenoten zaten omhuld door sigarenrook tot op de schemerige verdieping. Een bus uit de provincie voor een diner dansant. Charley tikte rustig op de snaredrum en de cymbals, terwijl Harrie zijn intermezzo afrondde op de toetsen van de oude vleugel. Vanavond kan ik geen gezicht vinden, waarvoor ik wil zingen. Ik mis m’n baken, Har. Als jij hier een tel mist, ben je niet een beetje blauw maar dronken. Het zij je vergeven, Nel gaat dood. De doktoren hebben het vreten aan haar lijf niet kunnen stuiten. Ze hebben haar opgegeven. ‘Laat de tweede stem maar zitten.’ Charley hield zijn hoofd schuin terwijl hij zong.

‘The loveliness of Paris seems somehow sadly gay…’                                                        lees verder