De eenheid (een vriendschapsfeuilleton) 1

Sandy klom uit het blauwe licht van de zonnebank, zette de oogbeschermers af en bekeek zichzelf in de spiegel. Zo kan ik me tenminste aan het strand vertonen, maar wat heb ik toch een saai hoofd. Ze epileerde haar rechter wenkbrauw en tekende met een potlood een boog van de brug van haar neus hoog over haar voorhoofd tot aan haar slaap. Beter. De weegschaal bleef steken bij 53 kilo. Keurig. Ze deed haar zwarte trainingspak en sportschoenen aan. De eigenaar van de Skinstudio zat achter de kassa en lachte vriendelijk. ‘Na een zonnebad moet je eigenlijk even rusten.’

‘Ik voel me absoluut perfect.’ Ze betaalde quasi gapend en hing haar leren rugzakje over haar schouder.

De hemel was na een natte maand eindelijk onbewolkt, maar de zon werd getemperd door een smogwaas. Ze stootte de reclameborden op het trottoir omver en rende de trap af naar de metro. Op het perron deed ze strekoefeningen tot een trein kwam. Ze sprong erin en ging tegenover de schuifdeuren staan. Ik laat me kaal scheren, behalve een groot hart van stoppels op mijn kruin, Als ik het rood verf, combineert dat prima met het kroeshaar van Jet. Harten en schoppen. “Hearts and spades’, dat klinkt, dat is het. Daarmee gaan we de wereld veroveren Jettepet. Ze deed oordopjes in en zocht een fijne track op haar discman. Rond de beat van een zware drum cirkelde een nijdige hihat. Een diepe bas huppelde over haar rug. Twee meisjesstemmen rapten ‘Get off your butt.’ Sandy sprak mee. Haar heupen volgden de slagen, de droge tikken van de bekkentjes stuurden haar schouders.

De deuren sloten en weerspiegelden een man in een regenjas. Een bangerd die meteen wegkeek en maar twee keer durfde te gluren. Vrouwen met hondjes en grote tassen lieten elkaar koopjes zien. Sandy stak haar tong uit naar een heavy-metal-jongetje, misschien net dertien.

Halte Stadhuis. Ze danste het perron op, glipte langs kinderwagens en bereikte als eerste de roltrap. De kantoren rond het plein weerkaatsten elkaar. Op de muren waren hakenkruisen overgekalkt. Het bronzen paard glom. Het water van de fontein midden in de rotonde maakte een flauwe boog. Mannen in overall rooiden oude heesters uit de perken en plantten afrikaantjes. Sandy keek de remmende automobilisten aan terwijl ze overstak. Belangrijk. Belangrijk. Waarom ben je niet op kantoor. Kijk niet zo chagrijnig, man. Ze maakte haar zakdoek nat in de vijver en wikkelde er een handvol oranje bloemen in. De mannen van gemeentewerken floten. Ze zwaaide en rende onder dekking van een tram die het plein overstak naar een vluchtheuvel. Bij het station verrees de betonnen kern van een enorm gebouw, voor drie kwart bedekt met isolatiemateriaal en blinkende platen. Kranen draaiden langs de zon. Sandy pakte het springtouw uit haar rugzak en knalde ermee in de lucht. Ze sprong op het ritme van een nieuw nummer. De meisjes scandeerden r-e-s-p-e-c-t in een remix.

lees verder