Claustrofobia

Hij is onverhoeds aanwezig

in de spiegel van een lift,

gilt de leer van Zeno, likt

zweet van zijn slachtoffer, bederft

liefdes in afzondering, onthoudt

scharnieren hun dialyse.

 

Dan verft hij de hel in de cel

van de kluizenaar, griezelfilm

in multicolor en fluistert

de dekaloog met zijn nagels

in diens schouder opdat hij vroom

zal blijven. Hij drijft bezems tot

krankzinnigheid, bevrijdt stank uit

zwavel en trouw uit huwelijk.

 

Als de hakken klikken, verstopt

hij zich in een menselijke

spelonk, geeft de twijfelaars

draagbare barricaden, wekt

de stokstaarten in de massa.